Socos And The Live Project Band | Kafka

Ο Βίκτωρ Ουγκώ είπε κάποτε πως μουσική είναι ό,τι δεν μπορεί να ειπωθεί με λόγια και ταυτόχρονα δεν μπορεί να μένει άλλο σιωπηλό. Η εικονογράφος Άλκηστη Σκαρλάτου, μιλώντας για τα σκίτσα της που συνοδεύουν αυτό το μοναδικό project, αναφέρθηκε στα πράγματα που σκαρώνει όταν πραγματικά ερωτεύεται την μουσική ενός CD. Ο φωτογράφος Παναγιώτης Λάμπρου για τη δική του κατάθεση, μίλησε για φωτογραφίες κρυμμένες που ανασύρθηκαν έπειτα από προσωπικούς διαλόγους με το μουσικό έργο. Ο ίδιος ο δημιουργός αυτού του δίσκου, ο Socos, τιτλοφορεί ένα από τα ομορφότερα κομμάτια του ως «το ρίγος που μου προκαλεί η σκέψη σου, γυμνή εκτεθειμένη στα μάτια μου, στα χάδια μου, ανείπωτη ευφορία στη στεγνή θάλασσα του νου μου…» Ανάγκη, έρωτας, διαλογισμός, ρίγος…. Κοινή η αφετηρία, ένας ο τελικός προορισμός, χιλιάδες οι δρόμοι να διαβεί κανείς ως εκεί… Μια καταιγιστική πανσπερμία ήχων, μορφών, εικόνων, αισθήσεων είναι το Kafka. Μα πρώτα και πέρα από όλα αυτά, είναι ο καμβάς της ίδιας της ψυχής του δημιουργού του, πλούσιος σε χρώματα ακόρεστα και με ένα πινέλο που ο Socos βάζει στην παλάμη καθενός από τους συνοδοιπόρους ακροατές του.

Τα 21 κομμάτια αυτού του διπλού δίσκου είναι συνολικά ένα καθαρτήριο υλικό. Υλικό πολύπλοκο, πολύχρωμο, πολυδιάστατο, γαλαξιακό… Υλικό που ξεχύθηκε όπως μόνο η ανάγκη για έκφραση ξεχύνεται από τις ψυχές τις ζωντανές… Ο πίνακας όμως δεν είναι ο ίδιος για όλους. Ο Socos χαρίζει τα υλικά, μα ταυτόχρονα θέλει εσένα να γίνεις ο ζωγράφος του δικού σου μοναδικού πίνακα. Αυτή άλλωστε δεν είναι πάντα η μητρική ενέργεια της μουσικής κάθε φορά που αυτή είναι αριστουργηματική; Να γίνω συγκεκριμένος για οτιδήποτε αφορά αυτό το δίσκο, είναι σαν να μου ζητάτε να γίνω συγκεκριμένος για το ωραιότερο ηλιοβασίλεμα της ζωής μου. Μια μικρή εξαίρεση θα κάνω για την «Ταξιαρχία του Baksheesh», ένα κομμάτι που θα έφερνε σε δύσκολη θέση τον Roger Waters, και σίγουρα για το «Σου ζητώ», ένα επτάλεπτο κιθαριστικό ποίημα που θα ήμουν ευτυχισμένος αν το μοιραζόμουν με τη ψυχή εκεί έξω που λατρεύω σα μαγικό χαλί… Είμαι πεπεισμένος πάντως, πως κάθε ένας από εσάς θα ανακαλύψει τα δικά του διαμαντάκια σε αυτή τη δίωρη μουσική ενδοσκόπηση… Σαν υστερόγραφο, αξίζει ένας μεγάλος έπαινος στη μικρή ανεξάρτητη Puzzlemusik για το άψογο από κάθε άποψη Project, μια όαση στις γκρίζες μέρες της Ελληνικής δισκογραφίας. ΕΥΓΕ!

Shares