Otis Taylor | Pentatonic Wars and Love Songs

Σε μια συνέντευξη του ο ανατρεπτικός μπλουζίστας από το Σικάγο υποστηρίζει πως δεν αρκεί να φτάσεις στα όρια, μα πρέπει να βγεις έξω από αυτά για να καταφέρεις να τα συνειδητοποιήσεις. Ακούγοντας ξανά και ξανά το ένατο άλμπουμ της δεύτερης φάσης της καριέρας του, το νιώθεις στο πετσί σου πως αυτός ο μεγάλος σε ψυχή bluesman μετουσιώνει σε μουσικές τις απόψεις του για τη ζωή. Το Pentatonic Wars and Love Songs βρίσκει τον Otis Taylor στην είσοδο του στην έβδομη δεκαετία της ζωής του. Ο τίτλος του μαρτυρά πως θα καταπιαστεί τούτη τη φορά με αγαπησιάρικες ιστορίες και πραγματικά αυτό κάνει. Μόνο που το πράττει με τον δικό του, ασυνήθιστο, ιδιοσυγκρασιακό τρόπο, μη διστάζοντας στιγμή να σκύψει και να σκάψει με τα ίδια του τα χέρια κάθε σκοτεινή και πονεμένη έκφανση του μοναδικού αυτού συναισθήματος. Ο Taylor συγκρούεται με το παραδοσιακό μπλουζ παραδοσιακά. Εδώ πια η σύγκρουση δείχνει μετωπική. Ο στίχος του, αρχικά, είναι ωμός, αμείλικτος, κοφτερός σαν ξυράφι, μα συνάμα καθαρκτικός και λυτρωτικός. Από τη φυσιολογική ανάγκη ενός άντρα για αγάπη στο Looking For Some Heat, στην οδύνη της απώλειας του παιδιού ενός μουσικού στο συγκλονιστικό Lost My Guitar και από κεί στην εγκατάλειψη της συζυγικής σχέσης από μια γυναίκα για χάρη μιας άλλης στο Mama’s Best Friend. Σε ότι αφορά την ενορχήστρωση και τη δομή των συνθέσεων του, ήδη έχει προετοιμάσει τους φίλους του μπλουζ από παλιότερες δουλειές του. Τι νέο φέρνει τώρα; Προσκαλεί στη συντροφιά τον εξαιρετικό πιανίστα της τζαζ Jason Moran με το τρίο του.

Οι Bandwagon προσδίδουν μια ξεκάθαρη μυριόχρωμη τζαζ διάσταση, συνεπικουρούμενοι από το καυτερό κορνέτο του σπουδαίου Ron Miles. Ο παλιόφιλος και αγαπητός μας Gary Moore συνδράμει σε τρία από τα δεκατρία κομμάτια του άλμπουμ. Στο If You Hope είναι απλά καταπληκτικός… Η θυγατέρα του Cassie είναι φυσικά και πάλι εδώ με το μπάσο της και τα μελιστάλαχτα φωνητικά της στο Sunday Morning. Και βέβαια είναι δω ο Otis Taylor, με τις κιθάρες και το μπάντζο του και τούτη τη βαθιά φωνή του που σε στοιχειώνει πέρα ως πέρα. Εξαιρετική σε μουσικότητα και αμεσότητα η παραγωγή του Pentatonic Wars and Love Songs. Το HDCD της Telarc αποδίδει μεστή και γνήσια μουσική, χωρίς ίχνος περιττού εντυπωσιασμού. Ο ρεαλισμός κυριαρχεί, όπως επίσης και τα τεράστια δυναμικά σώματα. Εξίσου καλή η στερεοφωνική εικόνα του που συνεισφέρει στην ομαλή ακρόαση. Όσοι αναζητούν έναν Chicago-blues ήχο με μακρόσυρτα σόλο και εντυπωσιακά riffs, ας προσπεράσουν χωρίς δεύτερη σκέψη τούτο το άλμπουμ. Το blues feeling του Otis Taylor σιγοκαίει και συναρπάζει εξίσου, μονάχα προσεγγίζει τα όρια όντας έξω από αυτά…

Shares