Labradford | Mi Media Naranja

Η φημισμένη για τα καπνά της Βιρτζίνια έχει κάθε λόγο να υπερηφανεύεται και για αυτό το ιδιαίτερο «τέκνο» της. Το τρίο από το Richmond με το όνομα Labradford τυγχάνει να είναι ένα από τα σπουδαιότερα post rock σχήματα της δεκαετίας του 90, έχοντας στο ενεργητικό τους έξι όλα κι όλα ολοκληρωμένα άλμπουμ. Εκ τούτων το τέταρτο με τον ισπανόφωνο τίτλο Mi Media Naranja, εκτιμώ πως είναι η δημιουργική τους επιτομή. Ταυτόχρονα πρόκειται για έναν από τους κορυφαίους ambient δίσκους των τελευταίων δεκαετιών. Και αυτό γιατί απλούστατα το υβρίδιό τους εμπλέκει σε έναν μαγευτικής ομορφιάς χορό ποικίλα ηχοχρώματα με έναν ευφυέστατο τρόπο. Στα επτά κομμάτια του άλμπουμ ο Brian Eno συναντά τους Mogwai και ο Angelo Badalamenti τον ήρωά του Ennio Morricone. Η συνεύρεσή τους λαμβάνει χώρα πιθανότατα σε απομακρυσμένο από τα έντονα φώτα της πόλης πύργο, με τις φλόγες των κεριών να σκαρώνουν παράξενες μα οικείες σκιές στους φορτωμένους με έργα τέχνης τοίχους. Συνάμα, η διακριτική εσωστρέφειά τους επιτρέπει στους σιωπηλούς ακροατές να ανοίξουν τον επιθυμητό δίαυλο με τα εσώψυχά τους, να αφουγκραστούν και να ενεργοποιηθούν συναισθηματικά. Στο κιθάρα- μπάσο-πλήκτρα τρίο, προστίθενται έγχορδα, ηλεκτρικό πιάνο και slide guitar, έτσι που η εμπλουτισμένη ενορχήστρωση να διευκολύνει τη παραγωγή πανέμορφων εικόνων και προοπτικών.

Στα πρώτα τρία κομμάτια, το σπαγκέτι γουέστερν καλωσορίζει την γλυκιά μελαγχολία του τσέλου παραπέμποντάς μας στο συγκλονιστικό Fountain. Στο τέταρτο θέμα ανοίγουν διάπλατα οι πόρτες του μαγικού κόσμου του κυρίου Lynch, καθότι ο απόκοσμος ρομαντισμός του Twin Peaks μας περικυκλώνει με τη διαφορά ότι εδώ έχουμε τον ψίθυρο του Mark Nelson, ηγέτη και κιθαρίστα των Labradford στη θέση των παραδείσιων φωνητικών της Julie Cruise. Τα σκοτεινά μινιμαλιστικά τους ηχοτόπια αφήνουν σαφώς χαραμάδες για φως. Ένα φως όμως περισσότερο ονειρικό παρά ρεαλιστικό. Ίσως ο σοφότερος τρόπος να το προσεγγίσουμε να είναι ενδοσκοπώντας… Μια μικρή ευχάριστη έκπληξη προσφέρει η ποιότητα της παραγωγής του Mi Media Naranja. Η ησυχία και καθαρότητα της ηχογράφησης μας χαρίζει μια εξαιρετική ακρόαση. Τα χαμηλά των keyboards και των τσέλων είναι σφικτά και ταυτόχρονα οι υψηλών συχνοτήτων ήχοι αστράφτουν σα κρυσταλλάκια. Βέβαια, το δυνατό σημείο του άλμπουμ βρίσκεται στην αλάνθαστη μεσαία περιοχή του με την σωστή αναπαραγωγή της ατμόσφαιρας. Ένα πραγματικό κομψοτέχνημα…

Shares