Miles Davis | Milestones

Ανάμεσα στους κορυφαίους ξεχωρίζουν μερικές σκόρπιες φιγούρες από εκείνες τις παγκοσμίως αναγνωρίσιμες και καθολικά αποδεκτές. Κάθε κλάδος έχει τους ήρωες του και αν πρέπει να ξεχωρίσουμε μια χούφτα τέτοιων στον χώρο της τζαζ, δεν θα ήταν δυνατόν από την συμμορία να λείπει η πληθωρική περσόνα του Miles Davis. Ο Miles ήταν κάτι πολύ μεγαλύτερο από ένας κορυφαίος σολίστ της τρομπέτας. Στην πραγματικότητα υπήρξε ένας οραματιστής των ηχητικών ιδεών, ο σημαντικότερος καινοτόμος της τζαζ κουλτούρας, η ερμηνεία της τζαζ τελικά. Στην πλούσια καριέρα του ο Miles έφερε στο φως στοιχεία που πριν από εκείνον δεν υπήρχαν, ενώ ταυτόχρονα τα σχήματα που δημιουργούσε για να τα αποδώσουν σπάνια είχαν όμοια τους μέχρι και τις μέρες μας. Το Milestones είναι ένας δίσκος που περικλείει στα 48 μεθυστικά λεπτά του και τις δυο αυτές ιδιότητες του Davis. Ηχογραφημένο στις αρχές του 58, το άλμπουμ πέρα από το καυτό bebop, εμπλουτισμένο βέβαια με ισχυρές δόσεις blues, περιέχει το all time classic ομότιτλο κομμάτι. Ένα αληθινό μουσικό Ορόσημο, καθώς είναι το πρώτο modal jazz τραγούδι που γράφτηκε ποτέ, ανοίγοντας πελώριους ερμηνευτικούς ορίζοντες για μια πλειάδα καλλιτεχνών μέσα στα επόμενα χρόνια. Παράλληλα τα έξι κομμάτια που το αποτελούν αποδίδονται από μια αδιανόητα χαρισματική εξάδα μουσικών, το ποιοτικότερο για πολλούς σεξτέτο που διεύθυνε ποτέ ο Davis. Cannonball Adderley, John Coltrane, Red Garland, Paul Chambers, Philly Joe Jones, σε άλτο, τενόρο, πιάνο, μπάσο και τύμπανα αντίστοιχα. Και βέβαια Miles στην τρομπέτα, ένα σχήμα που και μόνο η ανάγνωση των ονομάτων προκαλεί ρίγη. Ένα γκρουπ που ποτέ ξανά δεν ηχογράφησε μαζί εξαιτίας των προβλημάτων που προέκυπταν από τη χρήση ναρκωτικών ουσιών, έχει όμως περάσει εμφατικά στο πάνθεον της jazz ιστορίας. Το γιατί, το αντιλαμβάνεσαι ακούγοντας το Milestones, τον προπομπό του ιστορικού kind of Blue.

Το ερμηνευτικό χάρισμα, ο οργανικός παλμός, η εκλεκτική πολυρυθμία, η ύψιστη εν τέλει πνευματικότητα που ακτινοβολεί το άλμπουμ αυτό είναι υπεράνω κάθε κριτικής. Το φλογερό Dr. Jekyll του Jackie McLean με τους καταιγιστικούς διαλόγους των δυο σαξοφώνων, το αισθαντικό mid tempo blues Sid’s Ahead με την τρομπέτα του Miles να κελαϊδά σαν αηδόνι στο μακρόσυρτο σόλο, το ηφαιστειακό Two Bass Hit με τα απίστευτα σαξόφωνα και τα πληθωρικά κρουστά του κορυφαίου Philly, είναι τα τρία κομμάτια που στρώνουν τον δρόμο στο Milestones. Ένα από τα πλέον αξιομνημόνευτα θέματα που σκάρωσε ποτέ ο Μάιλς, ο οποίος πρωταγωνιστεί αναπόφευκτα μετά το όμορφο αρχικό σόλο του Trane. Ακολουθεί το Billy Boy, ένα κομμάτι χωρίς κανένα πνευστό, με τον Garland να δίνει ένα ρεσιτάλ ρυθμού και λυρισμού και τον Chambers να συνεισφέρει ωραιότατα σόλο με το δοξάρι στο μπάσο. Το κλασικό Straight, No Chaser του Thelonious Monk κλείνει πειστικά και εμφατικά ένα από τα κορυφαία ever άλμπουμ του μοναδικού Miles Davis. To Milestones κυκλοφόρησε ως γνωστόν σε μονοφωνικό βινύλιο το Σεπτέμβρη του 1958, με τα ψηφιακά remasters που κυκλοφορούν ευρέως στο εμπόριο να είναι βέβαια επεξεργασμένα στερεοφωνικά. Η MoFi επέλεξε να επανακυκλοφορήσει το άλμπουμ σε μονοφωνικό SACD με τον εξαίρετο μηχανικό Rob LoVerde να συμμαχεί με τις αυθεντικές μαγνητοταινίες. Το αποτέλεσμα δεν έχει καμία σχέση με ότι ακούγαμε ως τώρα από τα cd μας. Η εικόνα προφανώς και κλείνει, με τα όργανα να αποκτούν μια εντυπωσιακή εστίαση και φυσικότητα και τα δυναμικά να εκτοξεύονται με ρεαλιστικό πάντως όγκο και επαρκές σώμα. Το πιάνο απαλλαγμένο από το πέπλο που έχουμε συνηθίσει, ακούγεται πλέον κρυστάλλινο και πεντακάθαρο. Η αίσθηση του στουντιακού απτού γεγονότος δεσπόζει στο δισκάκι της MoFi, κάνοντας μας να προσδοκούμε με ανυπομονησία τα επόμενα SACD του μεγάλου Miles!

Shares