Enrico Crivellaro | Mojo Zone

Μια υποτροφία μπορεί να σου αλλάξει τη ζωή; Σε αρκετούς ίσως όχι, στον νεαρό όμως Enrico Crivellaro από την Padova της γειτονικής Ιταλίας σίγουρα ναι. Το ταλέντο στη κιθάρα το ανακάλυψε από τα χρόνια του σχολείου κιόλας φορμάροντας ροκ μπάντες, μα όλα πήραν το δρόμο τους όταν έγινε δεκτή η αίτηση του για περαιτέρω σπουδές στο National Guitar Workshop του Connecticut. Εκεί, ανάμεσα στους άλλους τον μύησαν στα μυστικά μπλουζ χαιδέματα αληθινοί μάστορες σαν τους Duke Robillard και Ronnie Earl. Στους περισσότερους εκκολαπτόμενους κιθαρίστες αυτό είναι κάτι περισσότερο από αρκετό, όχι πάντως και γι αυτόν τον αχόρταγο Ιταλιάνο. Έτσι βρέθηκε στο θρυλικό UCLA στη Καλιφόρνια, όπου διευθυντής είναι ένας από τους μεγαλύτερους κιθαρίστες του τελευταίου αιώνα, ο θρύλος Kenny Burrell. Το νερό λοιπόν μπήκε στο σωστό αυλάκι για τον αξιότιμο κύριο Crivellaro. Απόδειξη αυτού; Πιθανώς δεν θα περιμέναμε καλύτερη από τα απολαυστικά 70 λεπτά του δεύτερου προσωπικού του άλμπουμ Mojo Zone. Καταρχήν το Mojo Zone είναι ένα blues-instrumental CD. Οι οκτώ από τις έντεκα συνθέσεις που το απαρτίζουν ανήκουν στον ίδιο τον Crivellaro. Από τα υπόλοιπα τρία, ένα είναι το κλασικό Midnight Blue του δασκάλου Kenny Burrell, ενώ διασκευάζει ακόμα το Guitar Rumba του ινδάλματος του Earl Hooker. Το κουαρτέτο του είναι αμιγώς ιταλικό. Τη σφιχτοδεμένη ρυθμική ομάδα αποτελούν ο μπασίστας Simone Serafini και ο ντράμερ Silvio Berger, με το ρόλο τους να είναι κυρίως συνοδευτικός και χωρίς εκπλήξεις. Ο πιανίστας του όμως και ικανότατος χαμμοντίστας που ακούει στο όνομα Pietro Taucher φαντάζει ως ένα μικρό διαμαντάκι δίπλα στον αδιαφιλονίκητο ηγέτη της μπάντας.

Οι διάλογοι ανάμεσα στους δύο είναι απολαυστικοί, γεμάτοι ενέργεια, εξυπνάδα και φορτωμένοι από περίσσιο ταλέντο. Ήδη από το πρώτο κομμάτι με τίτλο Say No More οι δύο τους δίνουν τα διαπιστευτήρια τους. Ένα shuffle blues-rock θέμα με τη κιθάρα να πετά σπίθες και το jazzy hammond B3 να προσφέρει ένα ιδανικό φόντο. Ψάχνοντας για το highlight του Mojo Zone, θαρρώ πως θα σταθούμε στο Blues For Larry Johnston. Μια κομματάρα επτά λεπτών με το απίθανο παρατεταμένο σόλο του Crivellaro να φέρει μέρος απο την αύρα του Super Session και του μοναδικού Mike Bloomfield… Οι προφανείς τζαζ συγχορδίες και τα σκουπίσματα στη ντραμς που ακούμε στο Cape Flats ανασύρουν στη μνήμη τον μεγάλο Ronnie Earl, ενώ και το μπλουζ feeling στο πιάνο έχει κάτι από Bruce Katz. Υπέροχο after-midnight θέμα. Ηχογραφημένο στο Udine με τις μίξεις και το mastering να λαμβάνουν χώρα στις Η.Π.Α. το Mojo Zone είναι ένα εξαιρετικό ακουστικά CD. Κύρια χαρακτηριστικά του τα εντυπωσιακά δυναμικά του σώματα και το επαρκέστατο βάθος. Μιλάμε για ένα από τα κορυφαία μπλουζ άλμπουμς των τελευταίων ετών… Αποκτήστε το επειγόντως!

Shares