Francois Couturier| Nostalgia, Song for Tarkovski

Σε ένα από τα ομορφότερα μουσικά ταξίδια του 2006, αυτό το ανοιξιάτικο ταξίδι στη Σαχάρα του Anouar Brahem, αξέχαστη είναι η εμπειρία της ακρόασης του παιξίματος στο πιάνο του Γάλλου Francois Couturier. Με διακριτικές παρουσίες-συμμετοχές σε δίσκους της ECM, o Couturier είχε από καιρό ανοιχτή πρόσκληση του ιδρυτή της Manfred Eicher προκειμένου να ηγηθεί ενός μουσικού σχήματος γι’ αυτήν. Η ιδέα που ωρίμασε στο μυαλό του ήταν η δημιουργία ενός δίσκου-αφιερώματος στον σπουδαίο Ρώσο κινηματογραφιστή Andrei Tarkovski. Θαυμαστής ο ίδιος του έργου του σκηνοθέτη, επιχειρεί στη Νοσταλγία να μεταφέρει το συναίσθημα που αντικατοπτρίζεται στην εικόνα, την εσωτερικότητα και την αλήθεια του ιδιαίτερου κόσμου του και, όπως ο ίδιος λέει, την αυθεντικότητα του τρόπου που ο Tarkovski παίζει με τις σκιές των χρωμάτων. Με επιρροές από το έργο του Bach και του Pergolesi, μα επίσης με χώρο και χρόνο για τα μέλη του κουαρτέτου να αυτοσχεδιάσουν, ο Couturier προσφέρει έναν δίσκο σπάνιας ομορφιάς και υψηλής ευαισθησίας. Η αφήγησή του είναι αργή και περιγραφική, με ρευστές αρμονικές γραμμές που αναδεικνύουν τους εξαίσιους διαλόγους των οργάνων.

Το σοπράνο σαξόφωνο του Jean-Marc Larche, το ακορντεόν του Jean – Louis Matinier και το βιολεντσέλο της Anja Lechner συνομιλούν εναλλάξ με το πιάνο του Couturier με μία διάθεση ποιητική, σχεδόν ονειρική. Ο πιανίστας, μάλιστα, στα solo μέρη του προσδίδει μία άλλη διάσταση στην έννοια του λυρισμού, επιτρέποντας με τον ντελικάτο χορό των δακτύλων του στα πλήκτρα, τη δημιουργία ενός σχεδόν υπερφυσικού διαύλου ανάμεσα στην εικόνα και τη μουσική. Η ηχογράφηση έλαβε χώρα στα τέλη του 2005 στην αίθουσα του ραδιοφωνικού σταθμού του Lugano και χαρακτηρίζεται από την απόλυτη ησυχία και την πιστή απόδοση των οργάνων. Ολοκάθαρες και φυσικές οι χροιές τους, δημιουργούν τις προϋποθέσεις για μία αρμονική, υψηλής ποιότητας αφήγηση. Προφανέστατα, δεν είναι ένας δίσκος που συστήνεται για να εντυπωσιάσει ηχητικά. Πρόκειται όμως για 77 λεπτά ευγενικής μουσικής κορυφαίας εκφραστικότητας και συνάμα εξαιρετική ευκαιρία να ανακαλύψουμε τις δικές μας, άκρως προσωπικές αποχρώσεις του γκρίζου.

Shares