The Blind Boys of Alabama | Spirit of The Century

Δεν πρέπει να υπάρχει όμοιος μουσικός οργανισμός με τους απίθανους Blind Boys of Alabama! Σχηματίστηκαν το 1939 (!!!) στην Αλαμπάμα, ηχογράφησαν για πρώτη φορά το 1948, έχουν δώσει χιλιάδες κονσέρτα, κέρδισαν δεκάδες βραβεύσεις, άλλαξαν σύνθεση αρκετές φορές όπως είναι λογικό, μα συνεχίζουν. Συνεχίζουν να υπηρετούν την ύψιστη Τέχνη που ονομάζεται μουσική, δοξάζοντας με ταπεινότητα τον Κύριο που τους χάρισε το δικαίωμα της ζωής και ας έχουν οι ίδιοι στερηθεί το αγαθό της όρασης. Το gospel είναι το βασικό όχημα των ΒΒοΑ μέσα σε αυτές τις 7 δεκαετίες της ύπαρξης τους, όμως στο Spirit of The Century που έγραψαν τον Μάρτη του 2000, το παραδοσιακό γκόσπελ έχει διανθιστεί με ένα ζωηρότατο μπλουζ άρωμα. Προφανώς τα παραδοσιακά κομμάτια δεν λείπουν, άλλωστε τα οκτώ από τα δώδεκα κομμάτια του δίσκου είναι παραλλαγές σε traditionals. Ανάμεσα τους συναντάται το No More όπου τα βασικά φωνητικά κάνει ο Jimmy Carter και συμβάλλουν τα μάλα η slide guitar του David Lindley και το dobro του μεγάλου John Hammond. Το Spirit of The Century είναι στο σύνολο του πάντως ένα άλμπουμ όπου το κοντραμπάσο και τα τύμπανα καθορίζουν το ηχόχρωμα, συν τις φωνές φυσικά, κάτι που επιβεβαιώνεται στο Run On for A Long Time. Εδώ τραγουδά lead ο βαρύτονος George Scott με την συνοδεία δεύτερων φωνών και της rhythm section των Danny Thompson – Michael Jerome σε μπάσο – τύμπανα αντίστοιχα. Στο ρυθμικό Soldier κύρια φωνητικά κάνει ο φυσικός ηγέτης των BBoA Clarence Fountain, ενώ ως καινοτομία μπορεί να θεωρηθεί το ούτι του Lindley που υποστηρίζει τη θαυμάσια ηλεκτρική κιθάρα του Hammond. Ο θρύλος της φυσαρμόνικας Charlie Musselwhite εμφανίζεται στο all acoustic Nobody’s Fault But Mine και μαζί με το dobro του Hammond δίνουν το απόλυτο delta ηχόχρωμα στο παραδοσιακό αυτό μπλουζ.

Αισθαντική και βαθύτατα ατμοσφαιρική η διασκευή τους στο κλασικό Motherless Child, με τους τρεις από τους τέσσερις BBoA να εναλλάσσονται στα φωνητικά. Η μακράν πάντως πιο εμπνευσμένη διασκευή και κατά την άποψη μου κορυφαία στιγμή του δίσκου, είναι το Amazing Grace. Ναι όσοι το ακούσετε για πρώτη φορά δεν κάνετε λάθος, όλο το κομμάτι πατάει πάνω στην μελωδία και τα μέτρα του The House of the Rising Sun, με Fountain και George Scott να δίνουν μια εκπληκτική ερμηνεία και το σόλο κιθάρας του Lindley να επιβραβεύει με υπέροχα licks. Από τις τέσσερις διασκευές νεότερων συνθέσεων, ξεχωρίζουν τα Jesus Gonna Be Here και Way Down In The Hole, αμφότερα τραγούδια του Tom Waits. Λογικά απέχουν από τις εκκεντρικές ερμηνείες του Τομ και κινούνται σε ένα New Orleans groove , με ογκώδη κρουστά και πληθωρικό κοντραμπάσο σε πρώτη γραμμή. Ο δίσκος γράφτηκε από τον Larry Hirch στο φημισμένο Studio B της Capitol στο Λος Άντζελες, ενώ το mastering έκανε ο μηχανικός Stephen Marcussen. Ξεχωρίζει για την υπέροχη μουσικότητα, τα μεγάλα και ακριβή σώματα, την υγρασία των φωνών και την πιστή αναπαράσταση της σκηνής. Εξαιρετικό από κάθε άποψη.

Shares