Ολοκλήρωση!

H πλέον πρόσφατη έκδοση του φημισμένου hi-end ηχείου κάνει τη διαφορά με μια νέα καμπίνα, που χρησιμοποιεί έντονα καμπυλωμένες πλευρές και με την ανασχεδιασμένη μηχανική αποκοπή για τα οχτώ γούφερ του κάθε καναλιού. Το ηχείο της δοκιμής, επιπλέον, είναι εξοπλισμένο με το κορυφαίο Lowther που διαθέτει ο Δανός κατασκευαστής, έτσι μπορούμε να υποθέσουμε ότι πρόκειται για την καλύτερη, μέχρι σήμερα, έκδοση του μεσαίου μοντέλου της Horning.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Τύπος: 3 δρόμων, γραμμή μεταφοράς

Αντίσταση:

Ευαισθησία: 98dB

Ισχύς: 30Wrms

Διαστάσεις: 120x55x23-33 εκ. (ΥΒΠ)

Βάρος: 75 κιλά

Έξτρα: ρύθμιση του χαμηλού

Το ηχείο αυτό κατά γενική ομολογία κέρδισε τις εντυπώσεις στο πρόσφατο Hi-End Show, ωστόσο δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το (όποιο) ηχείο αποτελεί τμήμα ενός συστήματος, η απόδοση του οποίου εξαρτάται τόσο από τη “χημεία” των συστατικών του όσο και από το χειρότερο κρίκο του! Πιο σωστό λοιπόν είναι να πούμε ότι το νέο ηχείο της Horning, οδηγούμενο από τον κατάλληλο λυχνιακό ενισχυτή σχεδίασης single-ended, είναι σε θέση να αξιοποιήσει στο έπακρο την πλέον παλιά τεχνολογία ενίσχυσης και πως ένα τέτοιο τελειοποιημένο σύστημα wide range με single-ended εμφανίζεται προικισμένο κατά την αναπαράσταση της ηχογράφησης-εκτέλεσης ενός έργου στο σαλόνι μας, όχι μόνο από καλλιτεχνική αλλά, πλέον, και από τεχνική άποψη. Το ξεπέρασμα των τεχνικών δυσκολιών, είτε μιλάμε για ένα ηχείο τριών δρόμων με ελάχιστο φίλτρο όπως το Horning είτε για έναν τελικό ενισχυτή s.e χωρίς ανάδραση συνιστά δρόμο δύσβατο, όπου συναντούμε ελάχιστους διακριθέντες κατασκευαστές. Συχνά, δε, απαιτεί έναν συνδυασμό τέχνης και τεχνικής, με τις διαχωριστικές γραμμές να μην είναι πάντα ξεκάθαρες. Πάρτε για παράδειγμα έναν τεχνοκράτη σχεδιαστή ενισχυτών που δεν έχει καλή μουσική αντίληψη των πραγμάτων. Αυτός θα αποδέχεται οποιαδήποτε λύση ικανοποιεί τα μετρητικά του όργανα, έστω κι αν αυτό σημαίνει 60dB ολικής ανάδρασης.

Ένας “καλλιτέχνης” σχεδιαστής χωρίς στιβαρό τεχνικό φόντο, από την άλλη, θα τείνει να σχεδιάζει χρωματισμένα και “ευχάριστα” προϊόντα που συχνά θα θυσιάζουν τα βασικά, προκειμένου να πετύχουν μια συγκεκριμένη ακουστική αίσθηση που έχει ο σχεδιαστής στο μυαλό του. Χρειάζεται σοβαρότητα, πειθαρχία και βαθιά γνώση των τεχνικών και των μουσικών πραγμάτων προκειμένου να δημιουργηθεί μια σπουδαία, διαχρονική σχεδίαση, η οποία θα σέβεται τις βασικές τεχνικές αρχές και, παράλληλα, θα αναδεικνύει στο έπακρο την καλλιτεχνική αξία των ηχογραφήσεων. Το Eufrodite ανήκει αναμφίβολα στη μικρή αυτή ομάδα hi-end ηχείων που αποτελούν διαχρονικές αξίες για τη σκηνή της υψηλής πιστότητας και, σε αυτή την πλέον πρόσφατη έκδοσή του, πάει ένα βήμα παραπέρα σε τεχνική αρτιότητα και μουσική πιστότητα.

Από κοντά

Παρατηρώντας τις διάφορες ενσαρκώσεις του μεσαίου μοντέλου του Δανού κατασκευαστή, είναι εύκολο να διαπιστώσει κανείς πως το ηχείο γίνεται όλο και πιο κομψό ενώ το φινίρισμα και η αντιληπτή ποιότητα κατασκευής του βελτιώνονται αισθητά από γενιά σε γενιά. Σχεδιαστικά, το μοτίβο του Tommy Horning είναι σταθερό και στα τρία μοντέλα που παράγει και οι διαφορές είναι καθαρά θέμα μεγέθους και ποιότητας των υλικών. Υπάρχει ένα μεγάφωνο ευρέος φάσματος της Lowther που καλύπτει, όπως υπονοεί και ο προσδιορισμός του, το μεγαλύτερο μέρος του φάσματος με την εταιρία να αναφέρει το διάστημα από 200Hz έως 12KHz. Το μεγάφωνο αυτό συμπληρώνεται επάνω και κάτω με δύο ακόμη δρόμους ώστε τα ηχεία να φθάνουν με επάρκειmkiv-horningmkivα στα άκρα του φάσματος, χωρίς να δίνονται ακριβή νούμερα από την εταιρία. Μια έκταση γύρω στα 30Hz δείχνει ρεαλιστική για το Eufrodite, ενώ το άνω άκρο φθάνει στα 20KHz και δεν εμφανίζεται να έχει “υπερηχητικές” φιλοδοξίες super tweeter. Οι ακραίες οκτάβες αναπαράγονται με αρκετά πρωτότυπο τρόπο στα ηχεία της Horning. Υπάρχουν πολλαπλά γούφερ στην πλάτη του ηχείου που εκπέμπουν προς τα πίσω. Ο πρόγονος του Eufrodite, το Agathon, χρησιμοποιούσε δύο 12ιντσα ενώ το τρέχον σχέδιο διαθέτει οχτώ 8ιντσα, ταιριασμένα σε τέσσερα ζεύγη με push-pull λειτουργία.

Το κάθε ζευγάρι έχει ένα γούφερ φανερό, προασανατολισμένο με το μαγνήτη του προς τα έξω, κι ένα κρυμμένο με το μαγνήτη εντός της καμπίνας. Πλέον το πανάκι που κάλυπτε τη σειρά με τα γούφερ δεν υπάρχει και έχει αντικατασταθεί από μακρόστενο ξύλινο πάνελ με καμπυλωμένες άκρες και ομαλές ακμές. Οι μαγνήτες είναι τώρα ορατοί και το ξύλο εκτείνεται περίπου μέχρι την περιφέρεια των σασί. Ακουστικά, αυτή η προσθήκη “σπάει” και διαχέει το πίσω κύμα των γούφερ ενώ συνεισφέρει σημαντικά στην αναφερόμενη μηχανική αποκοπή των μεσαίων από τα 200Hz με κλίση 6dB/οκτάβα. Το κακό είναι ότι τώρα φαίνονται τα καλώδια που συνδέουν τα εξωτερικά γούφερ αλλά εκεί που είναι μάλλον δεν θα τα κοιτάτε συχνά. Περνώντας στα πρίμα, το ηχείο φέρει ένα τουίτερ κώνου μέσα σε μεγάλο αλουμινένιο διασπορέα και δέχεται ηλεκτρική αποκοπή με έναν πυκνωτή σε σειρά, στα 12KHz. Με άλλα λόγια, οι δύο έξτρα δρόμοι του σχεδίου υλοποιούνται κυρίως ακουστικά και όχι ηλεκτρικά, με εξαίρεση αυτό τον πυκνωτή στο τουίτερ. Τα ίδια τα Lowther μετατρέπονται από τη Horning με αφαίρεση του δεύτερου κώνου και προσθήκη dust cup που αποσκοπεί στη μείωση των συντονισμών στις υψηλότερες συχνότητες. Συνήθως ο Δανός χρησιμοποιεί φίλτρα notch για να μειώσει κάποια peaks στην απόκριση των wide range που επιμένουν μετά τις μηχανικές επεμβάσεις.

Shares