Ο εχθρός του καλού είναι το καλύτερο. Όλα αυτά τα χρόνια “τη βρίσκω” αποκλειστικά με ανάλαφρα χάρτινα διαφράγματα σε ηχεία υψηλής ευαισθησίας και, επίσης, έχω αποδεχτεί τους φαινολικούς θόλους της χοάνης μου ως κατέχοντες οργανική τονική υπογραφή. Ομολογώ, όμως, πως έχω μια αδυναμία: τις μεμβράνες! Αν τα ηλεκτροστατικά και λοιπά πάνελ είναι μπελαλίδικα με τις σκόνες, τα γκάζια κλπ και τα αποφεύγω έχοντας και την “υποψία” της συνθετικής μεμβράνης, οι μεταλλικοί φλοιοί που, στην ουσία, είναι πανάλαφρα σαν μεμβράνες και γι’αυτό χρειάζονται ένα “υπόστρωμα” για να σχηματίσουν τον κώνο, με αφήνουν άναυδο να θαυμάζω τις κατακτήσεις τους. Παλαιότερα “ξεχαρμάνιαζα” με το JX92S της Jordan και τον μοναδικό, εύκαμπτο αλουμινένιο φλοιό του. Όταν, πριν από λίγα χρόνια, άκουσα τα Platinum της MA ανατρίχιασα με τη λεπτοφυή φύση των διαφραγμάτων τους, πόσο καθαράZELLATON-EMOTION-_004 και διεισδυτικά μπορούν να γίνουν, πόσο γρήγορα και δυναμικά μαζί. Όμως τα Platinum είναι ηχεία κατά τα άλλα συμβατικά, με μπόλικα φίλτρα και για μπόλικα watt, όχι ακριβώς το αγαπημένο μου μενού.

Τα Zellaton περνάνε από αυτό το σημείο και συνεχίζουν, καθώς δεν απευθύνονται στον πολύ κόσμο, οδεύοντας με προορισμό την απόλυτη αγνότητα, το τέλος του δρόμου, χωρίς δηλαδή να υποχρεώνουν τον ακροατή τους σε συμβιβασμούς του στυλ “τόσα πρίμα σου φτάνουν;”, “συμπαθητικός χρωματισμός” και λοιπές ιστορίες ανεπάρκειας. Όχι, το Emotion είναι πλήρως αχρωμάτιστο σαν ηλεκτροστατικό (μην ξεχνάτε ότι ηχεία τύπου ESL επίσης δεν έχουν συμβατικά φίλτρα), ακριβές μέχρι εκεί που δεν πάει άλλο (προσωπικά τέτοια ακρίβεια εστίασης και χρονισμού/ροής δεν έχω ξανακούσει) και άκρως δυναμικό/ακαριαίο/στιγμιαίο λες και δεν ξέρει τι θα πεί αποθήκευση ενέργειας. Απόλυτη ελευθερία και απόλυτη τεχνική συγκρότηση δεν πάνε μαζί στα ηχεία, όμως οι της Zellaton έχουν άλλη γνώμη. Και με τα μπάσα τι γίνεται; ΟΚ, ξεχάστε τα ισοβαρικά οχτώ γούφερ του Horning, το Emotion απευθύνεται σε σχετικά μικρούς χώρους. Το 7ιντσο από μόνο του έχει απλά καλή απόκριση μέχρι λίγο κάτω από τους 50 κύκλους, πετυχαίνει όμως να ακουστεί βαθύ και σκοτεινό ως αποτέλεσμα της έξοχης τονικής αγνότητας του ηχείου ακόμη και σε τόσο μικρά Hz. Δεν υπάρχει δηλαδή θολούρα, πάχος ή καθυστέρηση πουθενά στα μπάσα, τίποτε δεν ακούγεται να συντονίζει ή να αποθηκεύει ενέργεια κι έτσι το ηχογραφημένο μπάσο διαγράφεται υπέροχα.

Πατώντας το διακόπτη και ενεργοποιώντας το downfiring γούφερ, κερδίζεις παρουσία κοντά στα 40Hz και αυξάνεις σημαντικά τη δυναμική περιοχή και τη διέγερση του χώρου, χωρίς να αλλοιώνεις τη δράση του widebander κοντά στα 100Hz. Δεν παύει όμως να μπαίνει ένα διαφορετικό διάφραγμα κι ένα πηνίο στο παιχνίδι και αυτό ενδεχομένως να αλλοιώνει ελαφρά τις ταχύτητες χαμηλά, γι’αυτό και ο Γερμανός μας δίνει τη δυνατότητα να το σβήσουμε τελείως. Αν σβήσουμε και το τουίτερ, ακούμε ένα υπερφυσικά καλό μεγάφωνο ευρέος φάσματος, με πελώρια πεντακάθαρα είδωλα, καταπληκτικές δυναμικές και φοβερή ανάλυση, χωρίς ίχνος πάχους, χρώματος ή καθυστέρησης, χάνουμε όμως σε παρουσία στο άνω άκρο και σε λεπτομέρεια. Αυτή η θέση βέβαια είναι πιθανόν να δώσει τα πιο μαγικά αποτελέσματα παρέα με κάποιο εξωτικό single-ended και γι’αυτό είναι εκεί. Η κάτω θέση του διακόπτη είναι ίσως η πιο λογική, καθώς χαρίζει πρίμα χωρίς να το παρακάνει και το τουίτερ ακούγεται απόλυτα ενσωματωμένο στο φάσμα. Ελπίζω να αντιλαμβάνεστε ότι ο ήχος του Zellaton σε μεσαία και πρίμα δεν μπορεί να μοιάζει με κάτι άλλο στην αγορά. Ακούμε δύο αλουμινένιους φλοιούς εξαιρετικά χαμηλής μάζας με το ελάχιστο δυνατό φίλτρο, οι οποίο έχουν την απαιτούμενη ακαμψία/πιστονική ακρίβεια ώστε να κινήσουν τον αέρα με απόλυτα πειθαρχημένο τρόπο και να διεγείρουν το χώρο με μεγάλη διασπορά. Θεωρητικά, δεν γίνεται καλύτερα. Στην πράξη, τόσο το πεδίο της συχνότητας όσο και αυτό του χρόνου λειτουργούν ιδανικά ή, τουλάχιστον, όσο πιο καλά μπορεί να γίνει σε ένα ηλεκτροδυναμικό ηχείο. Οι Γερμανοί δεν δημοσιεύουν ευαισθησία και αναφέρονται σε ελάχιστη αντίσταση 3,6Ω, όμως το ηχείο τους παίζει πραγματικά εύκολα, καθώς ποτέ δεν αντιδρά στη διέγερση του ενισχυτή κάνοντας τα δικά του. Ακούγεται απλό αλλά δεν είναι.

Συμπέρασμα

Χωρίς περιστροφές, θα σας πω ότι το Emotion είναι ένα ηχείο που πολύ θα ήθελα να έκανα δικό μου. Και το λέω ρητορικά, διότι αν είχα 20 χιλιάρικα για ηχείο δεν θα ήμουν δημοσιογράφος! Όμως η παρουσία ενός τέτοιου ηχείου στην αγορά είναι πολύτιμη. Eίναι ένα ηχείο-σχολείο που απευθύνεται σε πιο έμπειρους ακροατές και σε όσους αναρωτιούνται αν πίσω από τα πυροτεχνήματα και τους φανταιζί κατασκευαστές του χώρου μας υπάρχει, τέλος πάντων, και το “παραπέρα”. Κρίνοντας από το Emotion, η Zellaton είναι μια τέτοια εταιρία του “παραπέρα”, ένας κατασκευαστής που δημιουργεί ηχεία-ζωντανή ουτοπία, μετατροπείς με απόλυτο time domain και με τόσο χαμηλές παραμορφώσεις, που σχεδόν φοβίζουν…

Shares